ما مرده‌ايم اما فوتبال همچنان زنده است

5689120_7_2.jpg

وقتی ايران از پرتقال باخت، گفتم: فوتبال مرد و اين در حالی است که توپ گرد هچنان در حال چرخش است و مردان ۸ کشور همچنان برای زندگی در مستطيل سبز برنامه‌ريزی می‌کنند.
تا اينجای جام خيلی از بازيها را نديدم. از ۳ بازی ايران هم فقط ۲ بازی را ديدم. ديدار آخر را به نشانه اعتراض به همه آدمهای ابله جامعه ورزشی‌مان نگاه نکردم. چند بازی را هم به صورت خلاصه نگاه کردم؛ فکر کنم ۴ يا ۵ بازی. اما فکر می‌کنم از اينجای جام را بايد ديد. بايد حيات فوتبال در دنيا را نظاره کرد. مرگ و زندگی در اين ۴ ديدار و ۴ ديدار بعدی است که معنا پيدا می‌کند؛ هرچندکه ما مرديم و ديگر فوتبال نداريم.

5595574_36_10.jpg

دوست دارم برزيل از فرانسه ببازد هرچندکه فرانسه قوی نيست و برزيل جذاب. به نظر من اصلا جالب نيست که يک تيم در چهار دوره جام جهانی ۳بار قهرمان شود و يک بار نايب‌قهرمان.

5595228_36_11.jpg


فينال رويايی من آرژانتين - پرتقال است. از ۵ تيمی که من دوست داشتم اول ايران حذف شد،‌ بعد هلند و پس از آنها هم اسپانيای بزرگ. حالا مانده اين دو تيم که دوست دارم در فينال به مصاف هم بروند. نتيجه اين است که پرتقال بايد ياران بکام را شکست دهد و آرژانتين ميزبان رقابتها را. مرکل فردا خداحافظی تيم ملی کشورش را از نزديک می‌بيند.

5731414_7_2.jpg


ايتاليا را در جام جهانی ۹۰ و ۹۴ با اسکيلاچی و باجو دوست داشتم اما حالا ديگر با توتی و دل‌پيرو و تيفوسی‌ها حال نمی‌کنم. ولی چاره‌ای نيست آنها اکراين را شکست می‌دهند.

/ 0 نظر / 2 بازدید