درباره خودمان

 

مثل این بود که خودمان برای یک تفریح مختصر و خانوادگی به شمال رفته ایم.
هنوز "درباره الی" به نیمه نرسیده که دیگر حس "در سینما بودن" و "فیلم دیدن" را از دست می دهیم و اسیر داستان می شویم؛ قلبمان به سمت دهانمان بالا می آید و پنجه هایمان دسته های صندلی را محکم تر فشار می دهند. بدون اینکه بغل دستی مان بفهمد دعا – دعا می کنیم که الی زنده باشد و بی خبر راه تهران را در پیش گرفته.
"درباره الی" تصویری هنرمندانه و بسیار ساده از زندگی ما ایرانی هاست. ماهایی که به سادگی رفیق می شویم، جفت و جور می شویم، عاشق می شویم، به دردسر می افتیم و برای رهایی از دردسر به هر چیزی دست می اندازیم... "درباره الی" چنان ساده است که پس از تمام شدن فیلم، تماشاگر حس می کند یک فیلم سینمایی ندیده، بلکه پای تعریف یکی از مسافران این سفر شوم نشسته است.
***
هرچند شهاب حسینی در این فیلم مجال هنرنمایی نیافت اما این آخرین بازی گلشیفته فراهانی در ایران، برایش یک حسن ختام هنری بود. بازی گلشیفته در این فیلم پخته و تمام حرکاتش به جا بود. "درباره الی" کمک زیادی کرد تا عشوه های تصنعی گلشیفته در "سنتوی" در ذهن فیلم بین های سینمای ایران کم رنگ شود. البته نباید از کنار بازی های جذاب مریلا زارعی و پیمان معادی به سادگی گذشت. تلاش زارعی برای دفاع از فرزندانش و همچنین تقلای پدرانه معادی پس از بیرون کشیدن آرش از دریا، سهم زیادی در درگیر کردن تماشاگر با داستان داشت. البته به نظر می رسد اگر در فصل انتخاب بازیگر مریلا زارعی به عنوان همسر مانی حقیقی و گلشیفته به عنوان همسر معادی انتخاب می شدند، ترکیب متجانس تری به دست می آمد. اختلاف سنی و شخصیتی این چهار زوج کمی در فیلم یک دست "درباره الی" سکته انداخته بود.
اصغر فرهادی با "درباره الی" نشان داد که اصلا اهل تکرار نیست و در هر کدام از فیلمهایش به دنبال یک تجربه تازه و متفاوت است. "رقص در غبار"، "شهر زیبا" و "چهارشنبه سوری" هر یک به نوعی زندگی و گره های ناپیدای عده ای از مردم جامعه ما را نشان می دهند. تماشاگران آثار فرهادی در هر کدام از فیلمهایش با دغدغه ها و مسائل افرادی درگیر می شوند که روزانه بسیاری از آنها را می بینند اما به ندرت از گرفتاریهای پنهان آنها خبر دارند. نقطه مشترک تمام فیلمهای فرهادی، پایان باز آنهاست. این فیلمها علیرغم پایان ظاهری شان اما هنوز در ذهن تماشاگران شان ادامه دارند. از نظر و ریحانه در "رقص در غبار" گرفته تا سپیده و احمد در "درباره الی".
***
قضاوت در مورد داستان "درباره الی" به دلیل متفاوت بودنش کمی سخت است. شاید همان سادگی بیش از حد، تماشاگر را در نقد داستان فیلم دودل می کند اما چیزی که مسلم است کارگردانی و بازی های "درباره الی" در مقابل داستان فیلم نمره به مراتب بهتری می گیرند. چه بسا اگر همین داستان توسط یک کارگردان دیگر و یا هنرپیشگان دیگری به فیلم تبدیل می شد، اصلا چنین موفقیتهایی به دست نمی آورد.

/ 5 نظر / 9 بازدید
هیچکس

سلام موافقم اساسی مخصوصا با جمله: تصویری هنرمندانه و بسیار ساده از زندگی ما ایرانی هاست. ماهایی که به سادگی رفیق می شویم، جفت و جور می شویم، عاشق می شویم، به دردسر می افتیم و برای رهایی از دردسر به هر چیزی دست می اندازیم... درست مثل خودما............مایی که برای منفعت خودمون خیلی چیزها و خیلی افراد رو قربانی میکنیم

هیچکس

راستی دلم براتون خیلی تنگ شده/ برای خود خود شما

هايدي

هيچ نقد و نوشته اي درباره اين فيلم رو تا امروز نخوندم به اميد اين كه فيلم رو ببينم:( هنوز نديدم:(

دوست

سلام. خیلی خوب نقد کردید . من هم همین احساس رو دارم. فیلم تو ذهنم مانده و با شخصیتها یک دوستی تمام نشدنی برقرار کر ده ام.

سارا

جانا سخن از زبان ما می گویی