چرا [احتمالا] رای می‌دهم؟ - دو

فرض کنید قرار است در یک مناظره شرکت کنید. مناظره بر محور استدلال و مباحثه استوار است اما رقیبتان که منطق و قدرت استدلال ضعیف‌تری نسبت به شما دارد، سعی می‌کند شما را عصبانی و آشفته کند. او تمام توانش را صرف این می‌کند که تمرکز شما را به هم بزند تا بتواند الگوی مناظره را عوض کند (چیزی شبیه مناظره تاریخی سال 88).

اگر شما مناظره‌کنندۀ باتجربه و باتدبیری باشید، وارد بازی رقیبتان نمی‌شوید. در مقابل بازی کثیف او، آرامش خودتان را حفظ می‌کنید و با تکیه به برتری‌هایتان، در چارچوب مناظره باقی می‌مانید.

در این حالت ورق به سرعت و به سادگی بر می‌گردد و رقیبی که سعی داشت، شما را عصبانی و آشفته کند، خودش پریشان و پرخاشگر می‌شود.

* * *

به نظر من، طرف‌های درگیر در انتخابات پیش رو، دقیقا شبیه طرف‌های یک مناظره هستند. طرفی که در موضع ضعف قرار دارد سعی می‌کند با عصبانی کردن رقیب، او را ناامید و از عرصه رقابت خارج کند. به همین دلیل هر رای رقیب قدرتمندش را تاییدی بر حقانیت خودش می‌خواند و این را بارها و بارها و بارها در تریبون‌هایش فریاد می‌زند. آنقدر می‌گوید تا حریف، قید حضور در میدان را بزند.

من برای اینکه رقیب ضعیف و زورگویم را عصبانی کنم، آرامش خودم را حفظ می‌کنم و در میدان باقی می‌مانم. می‌دانم که او توان کنترل خشم و عقده‌اش را ندارد و به ناچار دست به واکنش می‌زند. واکنش او هر چه که باشد، پیروزی با من است. شک ندارم.

... این مطلب ادامه دارد!

/ 0 نظر / 20 بازدید