جواد خیابانی؛ گزارشگر فوتبال یا ماشین اعصاب‌چرخ‌کن؟

انگار این جام جهانیِ خسته کننده، فقط هنرنمایی جواد خیابانی را کم داشت!
دیشب که دیر به خانه رسیدیم از نیمه دوم و با بی‌میلی پای بازی اسپانیا و هندوراس نشستم. از همان اولین دقیقۀ نیمه دوم جواد خیابانی، عزم اعصاب ما را کرد تا دقیقه نود.

به نظر من این استعداد خدادادی که خیابانی دارد، بسیار نادر است. کمتر کسی را می‌شناسم که بتواند این چنین بدیهه‌گونه حرف باطل و بی‌ربط بزند. فکر کنم او تنها به خاطر همین قابلیتش است که توانسته به رسانۀ ملی راه پیدا کند و تا امروز هم دوام بیاورد. تاکنون بارها سعی کرده‌ام در گزارشهای جوادخان خیابانی سر سوزنی هنر و خلاقیت پیدا کنم اما هرگز موفق نشده ام تا "از هنرش نیز بگوی"م.

آنها که بازی دیشب را دیده‌اند بدون شک، حس تلخ من را درک می‌کنند؛ حسی که مطمئن هستم تا چند روز با من خواهد بود. شک ندارم آنهایی هم که بازی دیشب را ندیده‌اند و از حملات روحی و روانی خیابانی در امان مانده‌اند، با خواندن چند موردی که در زیر می‌آید می‌توانند کمی با من ابراز هم‌دردی کنند؛

1- خیابانی در حالیکه بازی با نتیجه دو بر صفر به سود اسپانیا در جریان بود، چنان غرق اعلام برنامۀ بازیهای روز بعد و نحوه نمایش آن دیدارها از تلویزیون شد که بازی را رها کرد. در همین زمان، بازیکنان اسپانیا یک حمله را از جناح چپ هندوراس آغاز کردند اما خیابانی همچنان سرگرم اعلام برنامه ها بود؛ بازیکن اسپانیا وارد محوطه جریمه شد اما جواد جان، برنامه های فردا را محکم چسبیده بود؛ مدافع هندوراس، مهاجم اسپانیا را نقش بر زمین کرد اما خیابانی همچنان درگیر کاغذهایش بود؛ داور ضربه پنالتی اعلام کرد اما حاج جواد خیابانی بی‌خبر از بازی، ساعت پخش تلویزیونی بازیهای روز بعد را اعلام می‌کرد... در نهایت وقتی دیوید ویا، توپ را روی نقطه پنالتی کاشت، آقای خیابانی به هوش آمد و فرمود: "انگار پنالتی شده است!"

2- دیوید ویا که دو گل اول بازی را به ثمر رسانده بود، دور خیز کرد تا ضربه پنالتی را به سمت دروازه شلیک کند. خیابانی که تازه فهمیده بود گزارشگر این دیدار است، سعی کرد با ارایه آمار و اطلاعات جالب! بینندگان را نسبت به سرنوشت این توپ حساس‌تر کند. او گفت: اگر ویا این توپ را گل کند، برای اولین بار در این جام هت‌تریک می‌کند!

در آن لحظه شاخ‌های زیادی بود که داشت از روی سر بینندگانِ حرفه‌ای بازیها بیرون می‌زد. این جمله ثابت کرد که خیابانی نه تنها این بازی را دنبال نمی‌کند، بلکه از نتایج سایر دیدارها هم بی‌خبر است. همه انها که بازیها را دنبال می‌کنند، می‌دانند که هیگوان با سه گلی که در بازی آرژانتین مقابل کره‌جنوبی زد، اولین هت‌تریک جام را به نام خودش ثبت کرد.

3- پاشنۀ مهاجم هندوراس در یک درگیری به دهان پیکه، مدافع اسپانیا برخورد کرد. خیابانی بلافاصله تشخیص داد که ضربه به دندان پیکه وارد شده و حتما دندان مدافع اسپانیا شکسته است. او حتی پا را از این هم فراتر برد و از هزینه‌های درمان دندان پیکه حرف زد.

در ادامه تصاویر تلویزیونی نشان دادند که ضربه به دندان پیکه نخورده بلکه لبان او را پاره کرده است. پانسمان پیکه چنان تابلو بود که خود خیابانی هم نتوانست در مقابل تشخیص اشتباه و زیاده‌گوییِ بی‌موردش بی‌تفاوت باشد.

* * *

سوتی‌های جوادخان خیابانی البته به این موارد ختم نشد اما من ترجیح می‌دهم به جای ردیف کردنِ سوتی‌های تهوع‌آور آقا جواد یک خاطره فراموش‌نشده از اجراهای او تعریف کنم؛

یک شب که او گزارش بازی‌های آخر شبِ شبکه سه را برعهده داشت، اتفاق شگفت‌انگیزی رخ داد. بازی که بین دو تیم اروپایی در حال برگزاری بود، وارد وقت‌های اضافه شد، هنوز ثانیه‌هایی از وقت اضافه نگذشته بود که داور در نزدیکی‌های پرچم کرنر اعلام خطا کرد. کادر دوربین بسته بود و بیننده فقط یک فضای کوچک و محدود از زمین را می‌دید. پس از به صدا در آمدن سوتِ داور، بازیکنان درگیر در آن صحنه، توپ را رها کردند و از کادر خارج شدند. در همین لحظه و در کمال ناباوری، خیابانی گفت: "خوب داور هم در این لحظه سوت پایان بازی را به صدا در آورد. من شما را به خدا می‌سپارم و از خدمتتان خداحافطی می‌کنم." و رفت. باور کردنی نبود که گزارشگر تلویزیون نتوانست فرق بین سوت خطا و سوت پایان بازی را تشخیص دهد.

بازی همچنان در حال پخش بود و ضربه خطا زده شد و دفع شد و ... و ناگهان پس از حدود یک دقیقه خیابانی دوباره به استودیو و پشت میکروفون برگشت و گزارش دقایق باقیماندۀ بازی را ادامه داد.

* * *

در کارنامه جواد خیابانی مجموعۀ درخشانی از سوتی‌های فاحش است؛ سوتی‌هایی که برای هر گزارشگری به منزله حکم اخراج است. همیشه از خودم می‌پرسم این اقای عزیز دیگر باید چه خطایی مرتکب شود تا تهیه‌کنندگان رسانه ملی پی ببرند که او بیش از آنکه یک گزارشگر فوتبال باشد، یک ماشین اعصاب‌چرخ‌کن است؟

/ 9 نظر / 19 بازدید
بهار

خوب بايد همه چيزمون به همه چيزمون بياد برادر من!

رشید

سلام .جالب اینه که باتوجه به این همه کم فهمی وکودنیه خیابانی این روزهاتمام بازیهای حساس رو به این ابله می دن ....

چه وبلاگه مسخره و مزخرفيييييييييييييييييييييييييييي . وبلاكتو لاك كني سنگين تره وهيفه وقت

میثم

سلام این که اکنون مجریان و مفسران ورزشی بسیاریشان از ببینده عقب هستند کاملا صحیح است . البته خود حضرتعالی هم در اون پست پایینی چند اشتباه داشتی که بیشتر فکر کنم به خاطر بعد زمانی بوده باشه بازی های مقدماتی جام جهانی امریکا در پاییز 72 در قطر برگزار می شد و از نظر زمانی هم معمولا بعد از غروب بود و البته تا جایی که یادم هست تلویزیون ایران هم بازی ها رو پخش میکرد و علی دایی از پخش مستقیم آن بازی ها مطرح شد ولی تجربه گوش کردن مسابقه فوتبال سر کلاس که تقریبا بین همه فوتبالی ها مشترک هست از بازی های آسیایی پکن و البته بازی های ژاپن در سال 92 شروع شد امیدوارم به زودی فوتبال هایی ببینیم که حتی اگر زیبا نبودند به خاطر گزارشگرش بازهم مشتاقانه تماشا کنیم

سارا

کاملا تایید می کنم . من رو صحنه پنالتی داشتن بال بال می زدم که پنالتی شده ولی خیابانی هیچی نمی گفت من اعصابم خوردتر می شد

سارا

راستی یه نفر یک پیغام بی ادبانه گذاشته که نمی دونم کیه فقط متاسفم از این همه بی فرهنگی

میثم

سلام من قصد جسارت نداشتم و البته در مورد بازی با عربستان در سال 72 کاملا صحیح می فرماییید چون ایران تقریبا شانسی برای رفتن به امریکا 94 نداشت اون بازی با تاخیر پخش شد ولی حداقل بازی با کره جنوبی و ژاپن و عراق رو تا جایی که خاطرم هست زنده پخش کرده بودند

سعید تقی زاده

سلام ما که از فوتبال چیزی سر در نمی اریم لطفا شما که از داستان چیزی سر در می ارید به وبلاگ ما هم یه سری بزنید سربلند باشید و سبز

ف.الف

سلام کاملا باهاتون موافقم. من وقت هایی که خیابانی گزارشگر بازیه صدای تلویزیون را کاملا خفه!!!!!! میکنم.