روزگار غریبی ست!

تیم فوتبال همیشه مدعی ایران از تیم دسته چندم اردن شکست می خورد و عده زیادی نمی دانند ناراحت باشند یا خوشحال!

علی کردان، در سن میانسالی به شکل تأثرانگیزی فوت می کند، باز هم عده ای نمی دانند بین شادی و غصه کدام را انتخاب کنند!

اعضای شورای حکام آژانس بین المللی انرژی اتمی بر علیه دولت ایران قطعنامه صادر می کنند، در مقابل جماعتی مانده اند که خوشحال باشند یا ناراحت!

آیت الله جوادی آملی از امامت جمعه قم کناره گیری می کند و دیگر بار شک بین شاد بودن و ناراحت بودن، در وجود عده ای زنده می شود!

 

چه روزگاری ست که مردم نمی دانند از پدیده ها و حوادث آن خوشحال باشند یا ناراحت!

 

/ 3 نظر / 9 بازدید
احسان

راس می گی توی همه این موارد و چند مورد دیگر قاعدتا آدمی باید ناراحت بشه ولی...

امید

راستش را بخواهید اعتراف می کنم هیچ وقت یادم نماند که آن روز چه روزی هست اما همیشه و در همه این سال ها(قسم می خورم) یادم هست که آذر چرا مهم است و این خودش به اندازه کافی خوب است! و اینکه مثلا آذر خرداد یا مرداد یا حتا اسفند نیست. تولد جفتتان مباک. با بهترین آرزوها و از اینا!هرچند چند روز زود یا دیر باشد[لبخند]

tara

ارتش سبزی به پا می کنیم میهن خود را رها میکنیم و از این سر در گمی ها و غریبی روزگار نجات پیدا خواهیم کرد موفق باشید ..