وقتی آینه، قاضی می شود

وقتی حبیب کاشانی که چهره ای نزدیک به محمود احمدی نژاد است، در تماس تلفنی با برنامه نود اعتراف می کند که این برنامه در حذف محمدحسن انصاری فرد، نقش اساسی داشته است، دوباره برای برنامه عادل فردوسی پور نگران می شویم.

***

البته به نظر می رسد عادل فردوسی پور و نود پس از کشمکش های سیاسی و حواشی انتخابات دهم، به صورت ناخودآگاه دستخوش یک دگرگونی شده اند که این دگرگونی، بر کیفیت برنامه تاثیر ملموسی گذاشته است؛ عادل فردوسی پور، پیش از این به صورت خلاقانه و با ظرافت تمام، مساله ای را در فوتبال بی در و پیکر ما پیدا می کرد و پس از ارایه یک سری اطلاعات، آن را در مقابل مقام مسئول مربوطه قرار می داد. جوابهایی که آن مسئول به مساله می داد، در معرض قضاوت مردم قرار داده می شد و فردوسی پور خود را چندان درگیر مساله قضاوت نمی کرد. او و برنامه اش پیش از این نقش "آینه" را بازی می کردند و واقعیتها را نشان می دادند. اما در سری جدید نود و در همین 3 برنامه اخیر، به نظر می رسد فردوسی پور تحت تاثیر فشارهایی که در ماه های گذشته بر وی رفته است، ناخواسته پا را جلوتر گذاشته و ضمن "آینه" بودن، "قاضی" هم شده است. قاضی شدن فردوسی پور، آسیبهایی به برنامه نود می زند:
اول اینکه سهم مردم در امر قضاوت کم می شود و این مساله از جذابیت برنامه می کاهد.
دوم اینکه فضای برنامه نود را متشنج می کند. متشنج شدن برنامه قطعا از تفاخر آن می کاهد.
سوم اینکه محوبیت و اقتدار نود در میان افراد درگیر در فوتبال (مدیران، مربیان و بازیکنان) کم می شود چراکه آنها دیگر نود را به عنوان آینه فوتبال ایران نمی شناسند بلکه این برنامه را محکمه علنی فوتبال می دادند. به همین دلیل رفته رفته از میزان مشارکت و حضور فیزیکی و تلفنی آنها در برنامه کاسته می شود.
چهارم اینکه فضای برنامه غبارآلود می شود و "حقیقت" در میان این غبارها گم می شود. اگر گفتگوهای فردوسی پور با مهمانان حضوری و تلفنی نود در سه قسمت اخیر مرور شود، دیده می شود که فردوسی پور به دفعات و بدون مقدمه، ناگهان وارد صحبتهای مهمانان می شود و همچون یک طرف دعوا، تلاش می کند تا نظر و موضع خودش به کرسی بنشیند. این هجوم کلامی و بی ضابطه فردوسی پور به کلام مهمانان، در بسیاری از موارد به جار و جنجالهای خیابانی بدل شده که هیچ کس متوجه سخن دیگری نمی شود. جالب این که این رفتار جدید فردوسی پور حتی امیر حاج رضایی را نیز بی نصیب نگذاشت و این کارشناس بااخلاق فوتبال در آخرین برنامه نود چندین بار مجبور شد، برای ادامه دادن به صحبتهایش از فردوسی پور اجازه بگیرد. کاشانی و شریفی نیز در همین برنامه نسبت به قطع شدن مکرر صحبتهایشان توسط فردوسی پور واکنش نشان دادند.

به نظر می رسد اگر فردوسی پور مثل گذشته خود و نود را در حد راوی حواشی فوتبال نگه دارد و وارد حریم قضاوت نشود، نه تنها عمر برنامه طولانی تر خواهد شد بلکه کیفیت آن نیز بالاتر می رود. لازم است که فردوسی پور نگاهی دوباره به تاثیرگذارترین قسمتهای نود داشته باشد. در همه آن برنامه ها، فردوسی پور تنها با روایت گری موفق شد، حقیقت را علنی کند.

***

یک مشکل دیگر برنامه نود که البته منحصر به دور جدید این برنامه نیست، "فردوسی پور محور" بودن این برنامه است. اینکه فردوسی پور هم مجری نود است و هم تهیه کننده آن، منشا بسیاری از ناهماهنگی های پشت صحنه است. بینندگان نود به ناهماهنگی های فراوان بین "مقابل دوربین" و "پشت دوربین" عادت کرده اند؛ اما اگر فردوسی پور بتواند تقسیم کار بهتری در بین عوامل نود کند، قطعا بر کیفیت برنامه افزوده خواهد شد.

 

مطالب مرتبط:

چهره روز: عادل فردوسی پور

/ 2 نظر / 6 بازدید
رضا

سلام وب لاگ ت خيلي قشنگه

هایدی

یه قوب ورزشکارا در اوج کنار رفتن گاهی اوقات برای حفظ ارزشها لازمه