فاصله‌ها (2)

و اما دانیال حکیمی!

تا اینجای فاصله‌ها غیر از بیتا (دوست دختر سعید) و داوود (آقای نزول‌خور که کتک هم می‌خورد)، هیچ بازی جدید و دندان‌گیری ندیدم. بیشتر بازیگرها کفر آدم را در می‌آورند؛ علی‌الخصوص دانیال حکیمی یا همان حاج محسن کریمی.

می‌گویند: سن آدم، چه زن و چه مرد، از یک حد که بگذرد دیگر امکان باروری از بین می‌رود. فکر می کنم در میان بازیگرها هم هستند چهره هایی که بعد از مدتی امکان زایش و خلاقیت هنری را از دست می دهند و به تکرار و تکرار می افتند. یکی از بهترین و شاخص ترین مصادیق این سخن را دانیال حکیمی می دانم. او در تمام بازی های اخیرش همین حاج محسن کریمی را تکرار کرده است. دانیال خانِ حکیمی، وقتی یک دانشمند هسته ای است؛ وقتی یک کفش فروش است؛ وقتی یک ناشر است، وقتی یک پزشک است؛ وقتی یک افسر نیروی انتظامی است؛ وقتی یک سیم‌کش است و وقتی که ... درست شبیه حاج محسن کریمی است؛ با همین تیک‌ها و خشم‌ها و مهربانی‌ها و حماقت‌ها و حساسیت‌ها و ...

البته ناگفته نماند که چنانچه همه می‌دانند و می‌دانیم؛ دوره، دورۀ این‌جور بازیگرهاست.

این نوشته ادامه دارد...

فاصله‌ها (1) را اینجا بخوانید
فاصله‌ها (2) را اینجا بخوانید
فاصله‌ها (٣) را اینجا بخوانید
فاصله‌ها (۴) را اینجا بخوانید
فاصله‌ها (۵) را اینجا بخوانید
فاصله‌ها (6) را اینجا بخوانید
فاصله‌ها (7) را اینجا بخوانید
فاصله‌ها (8) را اینجا بخوانید

/ 2 نظر / 20 بازدید
آذر

یادش به خیر یک زمانی دانیال حکیمی برای خودش کسی بود. البته نه از نظر هنری. اون هم یک زمانی یکی از هنرپیشه های جوانی بود که به خاطر صدای آهنگین و بازی عاشق پیشه اش تا حدودی محبوب بود. به قول گقتنی دختر کش بود. حالا یا واقعا استعداد نداشت یا اینکه قدر خودش را ندونست که حال و روز فعلی اش این شده... یادمه من کوچیک که بودم قصه های راه شب را گوش می دادم با همه بچگی یکی از گوینده های مورد علاقه ام دانیال حکیمی بود. صدای عاشقانه ای داشت. ولی الان فقط روی اعصابه

محمد حسینی

یاد بهروز وثوق و خسرو شکیبایی و ....... بخیر[گل] آپ